ایران‌ دیدنی

روستای نای‌بند این بار در نقش زده شده از…

روستای نای‌بند در استان خراسان جنوبی و حاشیه بیابان لوت دور افتاده‌تر از هر مکان که با زیبایی منحصر به فرد خود مشتاقان را به سمت خود می‌کشاند، این‌بار از بوم نقاشی و رنگ خود را به جهانیان عرضه کرد. سرکار خانم ناهید هاوشکی از استان کرمان که عکسی از این روستای زیبا را دیده بود و مصمم شد تا نگاه خود را به روی کاغذ نقاشی آورد و با رنگ و آب به آن جان دهد. نقاشی این جوان ایرانی + توانست در مسابقه آبرنگ چین مقام سوم و همین طور در جشنواره بین المللی آبرنگ که در کشور ایران برگزار شد جزو پنج مقام اول جشنواره شود. این مهم از آنجا بیشتر جلوه میکند که ایشان تاکنون این روستای پلکانی را از نزدیک ندیده‌اند و تنها با دیدن یک تک عکس از آن توانسته اند این‌چنین زیبا قلم را بر روی کاغذ رقص دهند.

روستای نای‌بند که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و در جنوب شهرستان طبس و در کنار جاده شهرستان طبس در استان خراسان جنوبی به شهرستان راور در استان کرمان قرار دارد. این روستا مشرف به کویر لوت و در دامنه کوهستان است و از توابع بخش دیهوک در دهستان کویر به حساب می‌آید.

ویژه سفر

دکتر پرویز کردوانی پدر علم بیابان

با وجودی که بیابان در ایران گستره جغرافیایی زیادی دارد، افراد انگشت شماری مطالعات جامع و کافی را در مورد این ارزش طبیعی خاص در ایران داشته‌اند. افرادی چون پروفسور احمد مستوفی، پروفسور محمودی و پروفسور کردوانی که به صورت کامل بر روی کل شاخصه‌های بیابان و یا جزیی از آن به صورت تخصصی کار کرده و تحقیقات خود را انجام داده‌اند.

متاسفانه با خبر شدیم که پروفسور پرویز کردوانی پدر علم بیابان که دغدغه‌های محیط زیستی فراوانی را برای کل محیط زیست ایران داشت امروز ۲۸ مرداد ماه ۱۴۰۰ دارفانی را در سن ۹۰ سالگی وداع گفت. پرفسور پرویز کردوانی جغرافیدان ایرانی و دارندهٔ مدال ملی و نشان عالی دانش در ایران بود که در پنجمین همایش چهره‌های ماندگار (سال ۱۳۸۴) به عنوان چهرهٔ ماندگار در زمینه جغرافیا معرفی شد.

اسطوره‌هایی چون پروفسور کردوانی، محمودی و مستوفی برای جامعه علمی کشور به خصوص در حوزه محیط زیست وزنه‌های سنگینی داشته که هنوز هم از یادداشت‌ها و گزارشات و کتابهای آنان در تمامی تحقیقات و بررسی‌ها استفاده میشود. لازم به ذکر است درگذشته از سه آتش فشان جوان بیابان لوت و به دلیل قدردانی از زحمات ایشان و پرفسور محمودی دو آتش‌فشان به نام‌های ایشان نامگذاری شده‌اند.

عکس برگرفته از دو آتش فشان کردوانی و محمودی در بیابان لوت شمالی است.

عکس و گزارش از سروش نفیسی

ایران‌ دیدنی

سالروز ثبت جهانی اولین اثر طبیعی ایران، بیابان لوت

روز ۲۷ تیرماه پنج سال پیش بود که بیابان لوت به عنوان اولین اثر طبیعی ایران در چهلمین جلسه سازمان جهانی یونسکو پذیرفته شد، کاری که از سالها پیش با تشکیل پرونده در این سازمان جهانی شروع شد و متخصصان بسیاری روی آن کار کردند و بالاخره با همت آقای دکتر مهران مقصودی به عنوان ریاست موسسه جغرافیا که یکی از قدیمی­‌ترین موسسات تحقیقاتی دانشگاه تهران است و با همکاری دیگر همکارانشان به انجام رسید.

بیابان لوت با داشتن خصوصیات منحصر به فرد زمین شناختی و عوارض خود توانست جهانی شود و نیاز است تا با اهمیت دادن به آن و در اولویت قرار دادن این بیابان در تمامی زمینه‌های گردشگری، علمی، فرهنگی و تاریخی در نگهداشت این بیابان ارزشمند در آن لیست اهتمام ورزید.

از مراحل ثبت این اثر طبیعی و جهانی شده می‌توانید در سایت یاردانگ + بخوانید.

 

ایران‌ دیدنی

زاغ بور “پرنده ی ملی ایران”، گونه انحصاری بیابان…

زاغ بوربا ثبت بیابان لوت در فهرست میراث جهانی سرپرست پایگاه بیابان لوت از وجود زاغ بور

به عنوان تنها پرنده ی بومی انحصاری (اندمیک) ایران در این بیابان  خبر داد.

آن طور که سرپرست پایگاه بیابان لوت گفته است، این پرنده  که در بیابان لوت و نخلستان روستای دهسلم دیده می شود.

برای زندگی در زیست‌گاه خود سازگاری‌هایی یافته است.

زهرا رضایی ملکوتی  زاغ بور یا زاغ کویری  را پرنده‌ای از خانواده کلاغیان اعلام کرد و گفت:

ین پرنده تفاوت‌های زیادی با دیگر خویشاوندانش یعنی کلاغ‌ها و زاغ‌ها دارد که از آن جمله می توان به زمین‌زی بودن آن اشاره کرد.

حتی در هنگام احساس خطر نیز دویدن را به پرواز ترجیح می‌دهد.

داشتن صدای خوش و رنگ نخودی مایل به قهوه‌ای نیز از دیگر ویژگی های آن است.

زاغ‌ بور پرنده بیابان

به گفته وی زاغ بور پرنده ای است که خود را کاملاً با وضعیت بیابان وفق داده‌ است؛

به‌طوری که به‌جز مناطق بیابانی در جای دیگری دیده نمی‌شود.

پرنده شناسان آن را گونه ای بومی و آندمیک به شمار آورده و لقب “پرنده ملی ایران” را به آن نسبت داده اند.

پاهای بلند و قوی این پرنده برای دویدن تند و چابک میان ناهمواری‌ها و بوته‌زارها

و نوک بلند و خمیده‌ی آن برای کندن و کاویدن زمین مناسب است.

با آن‌که این پرنده می‌تواند پرواز کند اما کم‌پرواز است و بیش‌تر ترجیح می‌دهد روی زمین بدود.

این پرنده با ۲۴ سانتیمتر طول دارای  پاهای بلند و قوی برای دویدن تند و چابک

میان ناهمواری‌ها و بوته‌زارها و نوک بلند و خمیده‌ی آن برای کندن و کاویدن زمین است.  

با آن‌که این پرنده می‌تواند پرواز کند اما کم‌پرواز است و بیش‌تر ترجیح می‌دهد روی زمین بدود.

این پرنده حشره خوار و دانه خوار وابستگی زیادی به گیاه ِ بوته‌ای ِ قیچ دارد و لانه ی خود را بر روی قیچ می‌سازد.

زاغ بور قلمروطلب است و به ذخیره‌سازی غذا در زیر خاک اقدام می‌کند.

معمولأ ترس زیادی از انسان ندارد ولی فاصله ی ایمنی را رعایت می‌کند.