تغییرات آب و هوا

هنر نخواندن

ارتباطات
همایون‭ ‬ذرقانی، سردبیر ماهنامه سفر

از قدرت اعجاب آور فناوری‌ ارتباطات و شبکه‌های اجتماعی به وجد آمده‌ایم و آن را پدیده‌ای بسیار لازم می‌دانیم آن هم در زمانه‌ای که ظاهرا فرصت چندانی برای مطالعه در اختیار نیست.

تصور می‌کنیم جریان آزاد اطلاعات چه پدیده خوبی است و از همه چیز در کسری از ثانیه آگاه می‌شویم.

دیگر تکلیف روشن است. انبوهی از اطلاعات را دریافت می‌کنیم و سرگرم می‌شویم. اما این سکه، روی دیگری هم دارد.

شخص دیگری به جای ما فکر می‌کند و ما تنها جریان ذهنی او را تکرار می‌کنیم.

ذهن ما جولانگاه افکار ِشخصی دیگران شده است و البته خودمان هم در شکل‌گیری افکار شخصی دیگران سهم و نقش داریم!

تا این جای کار بد نیست. چیزی می‌دهی و چیزی می‌گیری!

با این تفاوت که در گیر و دار  چنین بده بستانی، توان خوداندیشی را از دست می‌دهی.

مثل شخصی که مرتب سواری می‌کند و عاقبت راه رفتن را از یاد می‌برد.

مسمومیت ذهن

ذهن ما همچون فنری می‌شود که به واسطه فشار مداوم افکار دیگران حالت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد.

ذهن به لوحی می‌ماند که بارها و بارها بر روی آن نوشته‌اند و با تزریق خوراک یا همان اطلاعات بیش از حد مسمومش کرده‌ و جایی برای  قدرت تفکر باقی نگذاشته‌اند.

این اطلاعات جذاب به جای این که مفید باشند به مانند علف‌های هرز مزرعه هستند که غذا را از غله می‌گیرند و سپس نابودش می‌سازند.

اگر شما چیزی را بخوانید و بعد درباره آن تفکر نکنید این مطالعه عمق و سودمندی ندارد.

راستی چه‌قدر انبوه مطالبی را که در سه ماه پیش، یک ماه پیش و یا شب پیش از شبکه اجتماعی تلگرام در گوشی تلفن همراه‌مان خوانده ایم،

به یاد داریم؟! یا بهتر بگوییم به نسبت سه ماه پیش، یک ماه پیش و یا شب گذشته روند رشد دانش ما در عرصه فناوری ارتباطات چه عیاری پیدا کرده است؟

از یک منظر و آن هم تسلی خاطر گرفتاران ترافیک شهری،  اتوبوس‌سواران و بی‌قراران صف درمانگاه و نانوایی، این‌ها همه سرگرمی‌ می‌آفرینند و بس!

این اتفاقی است که شبکه‌های اجتماعی خواسته یا ناخواسته به آن دامن می‌زنند.

غوطه‌ خوردن در اقیانوس چند سانتیمتری

پیش‌تر هم گفته‌ام غوطه خوردن مخاطب در اقیانوسی به عمق چند سانتیمتر!

در بازار سفر نیز فناوری ارتباطات آشفتگی‌های کمی ندارد.

مخاطب برای جست‌وجوی کوچک‌ترین نیاز خود آن را به اصطلاح “گوگل” می‌کند.

حال آن که اولین گزینه گوگل، لزوما بهترین نیست. مخاطب به پژوهش و تحقیق بیشتر و عمیق‌تری نیاز دارد.

این دغدغه‌ای است که لازم دیدم در یادداشت این شماره از ماهنامه سفر با خوانندگان عزیر در میان بگذارم.

به گفته‌ی هرودوت هنگامی که خشایارشاه از سپاه عظیم خود سان می‌دید

چون در این اندیشه شد که صد سال بعد از آن همه عظمت هیچ نمی‌ماند سخت گریست!

مانده‌ایم چه کسی بر این  خزعبلاتی که ذهن و هوش ما را هدف قرار داده اشک می‌ریزد؟

مرداد ۹۵

سرمقاله پنجاه و هفتمین شماره از ماهنامه سفر

ویژه نامه تابستانی ماهنامه سفر در بازار نشر

safar57ماهنامه سفر در مردادماه امسال ویژه نامه سفرهای تابستانی را به قیمت ۱۵ هزار تومان در ۱۲۰ صفحه تمام رنگی به بازار نشر عرضه کرد. این شماره ویژه پرونده ییلاقات ایران را بررسی کرده است و دهها مقصد جذاب داخلی و خارجی مناسب برای فصل تابستان را تحلیل کرده است. کاغذ و چاپ نفیس، مطالب و سفرنامه‌های اختصاصی همراه با تصاویر زیبا همچون شماره‌های پیشین از ویژگی‌های  شماره مرداد ماهنامه سفر به شمار می‌رود.

در بخش رودرو ماهنامه سفر باآندرو کرو خالق تکنیک‌های سفردرمانی گفت‌وگوی اختصاصی داشته است. از مطالب جالب این شماره گزارش آقای علی عبیری در خصوص پیمایش شرق استرالیا با خودرو است که اطلاعات دست اولی را برای خوانندگان و علاقه مندان این کشور در اختیار می‌گذارد.

در سرفصل “ توصیه‌های سفر” اطلاعاتی سودمند درباره نحوه دریافت خسارت در صورت تاخیر در پرواز در اتحادیه اروپا و آداب لذت بردن از سواحل همراه با معرفی تازه‌های صنعت هتل‌داری درج شده است.

شماره ویژه ماهنامه سفر را آنلاین سفارش دهید و با پست سفارشی به صورت رایگان دریافت نمایید.

برخی از عناوین فهرست این شماره:

  • ییلاقات تابستانی ایرانیان
  • سنگ تراشان و معبدسه هزارساله
  • آبشار نوژیان ۲۶
  • شهرستانک، ییلاق ملوکانه!
  • نراق،ییلاقی که به‌تدریج رنگ میبازد!
  • جای پای رستم در الیمستان!
  • باغ شهرهای البرز
  • شاهرود، سنگسر، شهمیرزاد و چاشم
  • اتراق در تنها جنگل بلوط شرق کشور، روستای درکش
  • قلات، اتراقگاه شیرازی ها
  • دمی در ییلاقات مشهد
  • دیگ رستم درفهرست میراث طبیعی ملی
  • دریاچه پری
  • با اهالی چالدران
  • قشم، سرزمین عجایب
  • ژئوپارک جهانی قشم
  • اقامتگاههای بوم‌گردی قشم
  • علم کوه؛ آلپ ایران

لینک سفارش خرید ویژه نامه تابستانی ماهنامه سفر

 

  • سفر زمینی در ساحل شرقی استرالیا
  • ۸ مقصد جهانگردی در تابستان امسال
  • مالدیو، رویای آب‌ها
  • بارسلون شهر شیفتگان هنر و معماری
  • گردشگری در کوالالامپور
  • بانکوک شهر فرشته‌ها
  • پوکت مروارید دریای آندمان
  • برلین، شهر خرس قهوه‌ای
  • دوبی و سازه‌های اعجاب‌آور
  • پراگ، قلب قرون وسطی
  • چین را متفاوت ببینید
  • معابد موسیقیایی
  • تاثیر آشپزی ایرانی بر شبه قاره هند
  • وکلا،حق شمارا«آنلاین» می ستانند!
  • آداب تفریح در سواحل
  • شکایت های سودمند
  • هتل های زیست محیطی اسکاندیک
  • هتلهوشمند
  • قنات های ایران جهانی شدند
  • مرغ آمین،حکایتی از امید و آرزو
  • کوچک ترین قهوه خانه ایران
  • حیات وحش، دغدغه عکاس حرفه ای
  • خانه درختی، برای دوستداران جنگل
  • بانک اطلاعات کارگزاران سفر
تغییرات آب و هوا

تله سیاست


همایون ذرقانی–

همایون ذرقانی

رفع تحریم‌ به معنای مراوادات تازه‌ و ارتباطات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی فراگیر است.

رویکرد ارتباطاتی که از این به بعد اتفاق می‌افتد می‌تواند تمام ارکان جامعه را تحت تاثیر قرار دهد.

فروپاشی مناسبات تحریم می‌تواند به معنای زوال آن دسته از تفکرات بازدارنده‌ مدیریتی هم باشد که سال‌ها پشت فضای تیره و تار، سنگر گرفته بودند و از رانت و فساد تغذیه می‌کردند.

حالا ساده‌انگارانه خواهد بود چنانچه تصور کنیم توسعه پایدار کشورمان با رفع تحریم و فرجامِ برجام بدون در نظرگرفتن اصلاحات اساسی و تحول در ساختار دیوان‌سالاری دولتی به بار بنشیند.

خوش‌خیال نباشیم از این که نظام سرمایه‌داری چراغ سبز داده است و این که توسعه پایدار ایران لزوما از مسیر آن‌ها می‌گذرد.

این فرجام، شروعی خوب و زمانی لازم برای کلید زدن بنیادی‌ترین اصلاحات در این کشور است.

نگاه کاربردی و اجرایی به امنیت و رفاه اجتماعی، محیط‌زیست، بازنگری در قوانین بازدارنده کسب و کار، اصلاحات نظام مالیاتی و زمینه‌سازی برای جذب هر چه بیشتر گردشگران خارجی از جمله چالش‌هایی است که سرنوشت برجام و رفع تحریم در کمرکش آن درگیر است.

اگر اراده‌ای برای چنین اصلاحاتی نباشد، سرنوشت ما در مدار ندانم‌کاری‌ها می‌چرخد و همچنان در تله سیاست گرفتار می‌مانیم.

منظور از اقتصاد مقاومتی که سرلوحه تدوین برنامه ششم قرار گرفته است، ایجاد اقتصاد مولد، در اتکای آشکار به نیروهای درون‌زای کشور است.

این نوع اقتصاد، رانت و فساد را برنمی‌تابد. یعنی پذیرفتنی نیست که منابع کشور به شیوه غیردموکراتیک در اختیار عده معدودی باشد و آن ها برای اکثریتی تصمیم بگیرند. محرومیت خیل عظیمی از نیروهای جوانی که از کسب و کار مناسب بازمانده‌اند، را باید در وجود چنین نگاه مدیریتی بازجست.

بنابراین اگر بپذیریم که اقتصاد مولد در بستر نظارت‌های دموکراتیک مردمی قرار است بار توسعه پایدار را بردوش بکشد، بی‌تردید صنعت گردشگری یکی از ستون‌های اساسی آن است.

صنعت گردشگری نجات‌بخش است

صنعت گردشگری به دلیل آن که مقوله‌ای تماما فرابخشی است و ثروت را تا دوردست‌ترین مناطق می‌برد، در دوران پس از تحریم و تنها در صورت اصلاحات ساختاری طرحی نو درخواهد انداخت.

حالا که قرار است بخش خصوصی میدان دار و پیشران صحنه های توسعه کشور باشد.

پرسش این است که چرا تشکل‌های صنفی این چنین ضعیف و کم بنیه مانده‌اند و نقش چندانی در تصمیم‌گیری‌های کلان ندارند.

بستر زیرساخت‌ها برای گردشگری ورودی به کشور در شرایط پس از تحریم، بایر است. بخشی از این مشکلات نبود شفافیت در رویه‌ها و عملکردها می‌دانند که چندان ربطی به تحریم ندارد.

آن‌ها مدعی‌اند که فضای عمومی کسب و کار تاکنون حضور بخش خصوصی قوی را به عنوان عنصری نالازم پس زده است.

پرسش‌ها این است که با توفیق در دیپلماسی خارجی، بخش خصوصی ضعیف و فاقد اختیار چه حرفی برای گفتن خواهد داشت؟

بخش خصوصی قرار است چگونه توانمند شود؟ ‌

به راستی، آن بخش خصوصی که مدعی توانمندی و تجربه در صنعت گردشگری ایران است

آیا آن قدر همگرایی، اتحاد و همدلی در درون خود دارد تا نمایندگانی را برای مدیریت کلان صنعت گردشگری در آینده راهی سازمان‌های دولتی کنند

و در تصمیم‌گیری‌های کلان ملی نقش ایفا کند؟ ماهنامه سفر در این شماره به طرح این مباحث می‌پردازد.

ماهنامه سفر را آنلاین سفارش دهید و یا دانلود کنید